Ja, 't is bijna zover, een nieuwe lente. Althans in België want hier kijken we reikhalzend uit naar de herfst in de hoop dat die wat koelte en regen meebrengt. Het noordoosten van Brazilië is droger dan ooit met nu reeds meer dan 1.000 dorpen en steden in noodsituaties en 70% van het vee dat dood op de velden ligt. Een nieuw gat in de markt is het verwerken van de kadavers en vooral de botten tot droogvoer. In Rio en São Paulo zijn de weersomstandigheden dan geheel tegengesteld, overstromingen, verzakkingen, huizen die onder de modder bedolven raken met tot op heden alweer 21 doden. Twee jaar geleden waren er in dezelfde streek dezelfde problemen met rond de 300 doden. President Dilma belooft drastische maatregelen na de drastische maatregelen die ze twee jaar geleden reeds trof. De miljoenen of biljoenen die toen beloofd werden zijn na twee jaar nog niet gebruikt of reeds misbruikt om een mooier woord dan corruptie te gebruiken. Duizenden mensen verliezen weer alle hebben en goed, je moet verdomd veel moed hebben om telkens opnieuw te beginnen. In Japan is het een jaar geleden dat de grote tsunami een deel van het land verwoestte, na een jaar merk je er niets meer van. Inderdaad, een wereld van verschil. De corruptie en gebrek aan respect voor het volk maakt nog steeds deel uit van de politieke cultuur van Brazilie. Dat bleek nog eens uit de verkiezing van een evangelisch pastor als voorzitter van de commissie voor de rechten van de mens. Een voorzitter die zich denigrerend uitsprak over de zwarte bevolking, over de homosexuelen en ondanks felle protesten, ook in het parlement, toch verkozen raakt. Het doet je toch nadenken over een land dat een eerste wereldland wil worden en zogezegd democratisch is. Om de gezondheidszorg te laten functioneren is er geen geld, onderwijs is onder niveau maar voor de voetbalstadia is er een massa budget voorzien, Brazilië moet blinken tegen de wereldbeker 2014 en de olympische spelen. Hoe men de supporters en de toeristen tijdens de wereldbeker zal vervoeren, de heer is het wijs. Deze week deed ik er nog twee uur over naar stad, 7 km. De regering heeft al een oplossing gevonden, tijdens de wereldbeker zijn de scholen in verlof - dus minder vervoer. De werken liggen stil tijdens de dagen en de plaatsen waar brazilie speelt, dus minder volk op straat. Om een mooi beeld van het land te schetsen is men bezig met de grote kuis, vooral in São Paulo en Rio haalt men met of tegen de wil, de drugverslaafden van de straat, worden de gevaarlijke favelas waar benden de plak zwaaien uitgekuist, worden vb. in Natal jongeren die uit de gevangenis komen vermoord (sedert begin dit jaar reeds 30), vaak worden mensen die op de straat leven en slapen 's nachts vermoord of in brand gestoken...
Er is een nieuwe lente in ons Hannshof waar we nu vijf kippen lopen hebben, 4 hennen en 1 haan. Eerst lieten we ze vrij los om de vele mieren en klein ongedierte op te kuisen maar helaas hebben we hun vrijheid moeten beknotten omdat ze meer zin hadden in de bloemen en de planten. We hebben dan een omheining geplaatst rond hun hok. We zien verlangend uit naar de eerste eieren, misschien met Pasen? Onze kleine schildpad, Madonna, die we vorig jaar in huis verzorgden heeft de vrijheid gekregen maar komt een keer per week te voorschijn in het kippehok waarna hij dan zijn badje (onder de kraan) en verse groenten krijgt. Het wordt stilaan een dierentuin bij ons, naast de vele soorten vogels die in de tuin nestelen krijgen we af en toe bezoek van een apenfamilie. En dan vergeten we nog de vele gekko's die er zijn, verwar niet met gekken. Vorige maand hebben we de ingangspoort afgewerkt met dak, schilder- en verniswerk. Deze maand kuisen we het pomphuis op, schilderen en het stortbad ernaast betegelen en schilderen. Het blijft een plek om tot rust te komen en opnieuw wat een te worden met de natuur.
Een nieuwe lente in Acopamec, dus een nieuw schooljaar die begonnen is. De cursus koken telt 20 leerlingen en geen enkele jongen. Dit jaar hebben we het programma een beetje veranderd en bereiden we ons meer voor op keuken en zaal met een proefrestaurant. De groep is vol enthousiasme gestart en ook de andere beroeps opleidingen en sectoren draaien weer op volle toeren. Padre Michel komt vandaag terug na bijna een jaar afwezigheid.
En vandaag ook een nieuwe lente voor de kerk. De nieuwe Paus heeft de harten van velen gestolen, als ik dan lees dat hij 8 jaar geleden de tegenkandidaat was van Ratzinger dan ben ik bijna geneigd te zeggen dat we acht verloren jaren achter de rug hebben, maar God of toch de Heilige Geest zal wellicht zijn bedoelingen gehad hebben. Heb deze morgen, heel vroeg, een deel van de viering kunnen bijwonen, indrukwekkend hoe in een week tijd de kerk reeds nieuwe hoop heeft, hoe deze Paus vele regels overboord gooit en getuigt van een simpele en eenvoudige kerk, dicht bij het volk, zo moet de kerk eens geweest zijn. Paus Francisco is een argentijn en bij enkele brazilianen is dat in het begin in het verkeerd keelgat geschoten, Argentinië en Brazilië zijn nu eenmaal zoals België en Nederland. Temeer dat Brazilië bijna overtuigd was dat kardinaal Odile Schrerer van Saõ Paulo de uitgelezen kandidaat was. Heel ontroerd was ik bij het zien hoe de Paus de wagen verliet om een gehandicapte man te omhelzen.
Voor Miel is het eveneens de eerste lente. Het ventje bracht een weekje door in het ziekenhuis, heeft reeds zijn eerste sneeuwervaringen achter de rug maar hij en Arthur zijn reeds als twee handen op een buik (of hoe zegt men dat?). Het zijn twee lieve schatten van kleinzoons en elke foto of filmpje die ontvangen doen ons hoopvol verlangen naar augustus wanneer we elkaar zullen ontmoeten.
We wensen jullie allemaal een vreugdevolle lente met zacht weer, tulpen en paaslelies die overal zullen bloeien en de vrede van het Paasfeest die alles mag overheersen.
abraço,
Maria e Guido