Ik zou kunnen een boek schrijven over de blijvende wantoestanden in Brazilië maar ik zal er stilletjes aan mee stoppen. Wat baat het als de bevolking alle zorgen en problemen aan de kant schuift telkens het feest is en voor even de realiteit vergeet. Niet dat dat verkeerd is maar blijf tenminste een beetje met de voeten op de grond in plaats van het zinloos, ik zou zelf durven zeggen idioot, gehuppel achter een ingerichte vrachtwagen waarop een zanger(es) of groep zijn muziek van elk jaar opnieuw ten beste geeft. Carnaval in Salvador, ik schreef het reeds, blijft een muziekfestival op wielen. Carnaval en voetval, de regering heeft het goed bekeken en wordt er al eens gemopperd slaat de militaire politie de monden wel dicht. Lula, de almachtige god van de PT (socialistische partij) krijgt sedert 1988 een invaliditeitsuikering, bovenop de rest. De arme landbouwer uit het nordeste, de vergeten streek van Brazilië die tijdens een werkongeval zijn armen verloor die krijgt, ja die krijgt niets. Carnaval bracht 23 biljoen op aan taksen, meestal op drank en waar gaat dat heen? Je zou hopen naar hospitaals of onderwijs, maar neen, de schuldenberg van de wereldbeker loopt hoop op. Geen 100 dagen meer en er zijn nog stadions die niet klaar zijn. over de infrastructuur gaan we het niet hebben, vliegvelden en wegen zijn maar 10% klaar en kunnen onmogelijk klaarkomen. De regering heeft dat ingezien en zal de werken na de wereldbeker verde zetten, zeggen ze. Een slordige 30 miljoen heeft stervoetballer Ronaldo reeds verdiend als aandeelhouder van enkele bedrijfjes die de wereldbeker vooruit helpen, naast zijn loon als ambassadeur van die beker en schoothondje van de FIFA. Marionet Dilma heeft een nieuwe vondst gedaan, de middenklasse is gestegen en uiteraard de lagere arbeidsklasse gedaald. Een ingreep in de inkomstengrens is de oplossing, de bevolking die nu tussen de 250 en 1200 reais verdienen behoren nu tot de middenklasse. Het minimumloon is ongeveer 650, stel je voor. De arme man die elke dag de lege blikjes tussen de bergen vuilnis zoekt en zo dagelijks een 3 tal euro bij elkaar scharrelt behoort nu plots tot de middenklasse. Proficiat Dilma. Ach, ik zal er stilletjes aan mee stoppen zeker. Alleen dit nog, het wordt een hete winter.
En met ons? Alles goed hé. Januari was hier vakantiemaand met veel familiebezoek in het Hannshof. Voor mij een kennismaking met Renata, een nichtje van Maria die bij ons was rond nieuwjaar met haar vriend en zijn dochtertje. Ook, naast vele anderen, Nido, zijn zus Wanda met haar man Aldo. Nido en Wanda woonden in de jeugdjaren van Maria naast de deur en zijn beste jeugdvrienden. Nido had ik al enkele malen ontmoet tijdens onze bezoeken aan Tacaratu in Pernambuco. Wanda en Aldo kwamen uit São Paulo en zijn schitterende mensen. Na de bezoeken ook tijd om verder te werken aan ons huis, ramen geplaatst in de slaapkamers met muggengordijn, afdak gebouwd aan de voorgevel om vensters en deuren te beschermen tegen regen en zon en nu zijn we bezig met een deel van de tuin aan te leggen met trap, bloembakken en muurtjes. Tijdens die verbouwing hebben we een coralcobra kunnen doden en vier nesten gevonden met in totaal 24 eieren, een geluk want het is letterlijk en figuurlijk een zeer venijnig beestje. Onze apenfamilie blijft regelmatig komen om uit de hand de banaantjes op te eten.
Verder kon ik me goed bezig houden met een 4 tal projecten voor Acopamec en het begin van de kooklessen. Voorlopig nog wat theorie, we vliegen erin op 26 maart met de praktijk.
In België hebben Bert en Wen een nieuwe thuis gevonden, ze wonen nu in de Helmstraat. Ook daar zullen we tijdens ons verblijf in België heel welkom zijn en een onderdak vinden. Het is een volledig gerenoveerd huis en we zien er al naar uit. In het centrum van de stad, een beetje moeilijker om te parkeren maar overal dichtbij. Miel en Arthur proberen elkaar te overtreffen, Miel deed zijn eerste stappen en Arthur was tijdens carnaval Piet Piraat. Met Nele en Wim, alles ok. Papa was een weekje ziek, antibiotica nemen met jeuk tot gevolg en slecht slapen, nu is hij weer de oude en onze regelmatige babbels via skype doen deugd. Onze jongeren hier doen het eveneens goed. Hanelore is opnieuw ingeschreven aan de faculteit psychologie, Klaus is afgestudeerd en is dus officieel werkzoekend, zal aan enkele examens mee doen die de staat uitschrijft en Elizabeth blijft Elizabeth, graag gezien op werk, bij vrienden en bij ons.
Abraço en tot...
Guido e Maria
