Voetbal dan
toch een feest? Dat mochten we ervaren voor, tijdens en na de match
Duitsland-Portugal. We waren uitgenodigd bij vrienden die naast de Arena Fonte
Nova wonen, de voetbaltempel van Salvador. Voor en na de match konden we de sfeer
opsnuiven in gezelschap van duizenden Duitsers en Portugezen. Herkenbaar aan
het voetbalshirt van hun land of de carnaveleske
kledij van sommigen. Het waren geen duivels. Een swingende sfeer met
verbroedering tussen de landen , Brazilianen en een massa politieagenten. De
match zelf zagen we bij de vrienden op TV met de klank van het stadium. Onze
familie hier is nauw verbonden met Duitsland. Vader Seydel is afkomstig van
Leipzig en op deze manier liggen de banden met Duitsland op voetbalgebied soms nauwer aan het
hart dan de Braziliaanse selectie. Voor de gelegenheid bereidden we een typisch
Duits maal met bratwurst, kartoffeln en
sauerkraut. Duitsland won, 4 maal mochten we opwippen en onze vreugde
uitschreeuwen. Daarna de straat op waar de vierende Duitsers de Portugezen
troostten. Heerlijk om mee te maken. Dat we daarna nog 2 uur in de file stonden
om de 15 kilometer naar huis te rijden kon onze vreugde niet temperen.
Ondertussen
weten we dat België goed gestart is, of toch tenminste drie maal gewonnen heeft en
Brazilië dan toch niet zo gemakkelijk kampioen zal worden, als ze het zullen
worden! Salvador brengt tot op heden het zwierigste voetbal. Voor Duitsland
versloeg Nederland kampioen Spanje met een droge 5-1. Spanje mag al naar huis. Met 5-2 maakte Frankrijk gaten in de kaas van Zwitserland. Voor mij mag het een finale Nederland-Duitsland worden en een halve finale
waarin België Brazilië verslaat.
Op 1 juli
speelt België hier zijn kwartfinale tegen de Verenigde Staten, we zullen er staan. Voor en na de match want ik weiger pertinent ook maar 1 real te geven aan de Fifa.
Voetbal
was in elk geval deze keer echt een feest maar lang niet voor iedereen. Niet voor het kind dat doodgeschoten werd in Rio, of die oude vrouw hier in Salvador die in drie ziekenhuizen niet binnen kon omdat de bedden voorbehouden waren voor de Fifa in geval er iets zou gebeuren. Of die Zwitser die we in de Pelourinho tegenkwamen en van alles beroofd was. Of die Nederlander die zijn gouden halsketting afgerukt werd. Of... maar alles is weer feest en de wereld is weer blind voor wat echt gebeurd op verre afstand van de stadia waar de problemen de toeristen niet bereiken, afgeschermd door duizenden politieagenten en legerafdelingen.
