Elke dag van 13.00 tot 13.40 uur en van 20.00 tot 20.40 uur wordt ons via alle televisiezenders de verplichte verkiezingspropaganda door de strot gestort. Een geldmachine waar niemand naar kijkt en de tv tussen de nieuwsuitzending, die dan ook nog eens over de verkiezingen gaat, en de dagelijkse novelle ofwel uit gaat of de klank op nul staat. En voor wat? Dezelfde beloften van vier, acht en twaalf jaar geleden. Meer gezondheidszorg, programmas voor beter onderwijs, veilig op straat en morgen wordt het beter. Ondertussen staat Brazilië na twaalf jaar PT bewind op beschamende plaatsen in de wereldranking voor die zaken die de bevolking echt nodig heeft en op oneervolle eerste plaatsen waar het corruptie of wanbeheer betreft. Gisteren nog wees een onderzoek uit dat het basisonderwijs wat verbeterd is maar het middelbaar onderwijs beneden alle niveau is.
Maar het zou kunnen veranderen. Van alle kandidaten zijn er enkele die ongeveer 1% van de kiezers aantrekt, daaronder een pastor van de evangelische kerk, een groene man die zowaar recht uit het bos lijkt te komen en enkele anderen die nog steevast geloven in hun toekomst. Blijven er drie over en van die drie lijkt Marina Silva de minst slechte en ligt op kop bij de voorspellingen. Het is een speciaal geval die Marina, sympathiek, goed bespraakt, was minister van milieu onder de regering Lula en gaf haar ontslag. Begon met een eigen groene partij en met succes. Wilde nu haar eigen partij oprichten, had handtekeningen genoeg maar werd gedwarsboomd door de regering Dilma/Lula. Dan maar aanleunen bij Eduardo Campos als vice-presidente en het duo stond steevast op een derde plaats in de opiniepeilingen. Dilma/Lula op kop, Aecio Neves, kandidaat van de democraten met de eeuwige glimlach op een tweede en Eduardo als derde tot... het vliegtuig van Eduardo neerstortte en hij samen met alle inzittenden omkwam. Tijdens een massaal bijgewoonde begrafenis werd al gauw duidelijk dat Marina hem zou opvolgen. Even kwam de weduwe van Eduardo in het vizier maar zij bleef liever aan de zijlijn. En het ongelooflijke gebeurde, opeens stond ze op de eerste plaats in de ranking, Nog even met een heel kleine voorsprong op Dilma/Lula maar in de tweede ronde duidelijk als overwinnares. Aécio mag het vergeten al doet hij zijn best. Marina dankt haar succes aan een zekere partijloosheid. Vele kiezers zijn de partijen beu en vinden zich in Marina. Van mij mag ze het halen, Als meisje uit de favela die als hulp bij een gezin in de grote stad ging gaan werken en verder evolueerde kent ze de werkelijke situatie van het braziliaanse volk. Ze is zeer betrokken met het milieu maar zal uiteraard toegevingen moeten doen als ze het haalt. Waarom ik steeds Dilma/Lula schrijf? Omdat in de propagande van de PT het niet duidelijk is wie kandidaat is, Dilma of Lula. Steeds komt Lula om de hoek kijken, steeds wordt herhaald 'stem op de kracht van Lula'. Het is die kracht die het minimumloon optrok en die in 2015, reeds beloofd door Dilma/Lula, met 8,8% wordt verhoogd tot R$ 788,06 of een goede 280 euro! Het hooggerechtshof heeft deze week zijn salaris verhoogd met 22% van R$ 29.462,25 tot R$ 35.919 of 12.828,19 euro per maand! Niemand vraagt de regering: 'waarom dat verschil?'.
En met ons? De jaarlijkse reis naar België nadert, vertrekken hier op 15 september en blijven er tot 12 oktober, 't is te zeggen, die morgen keren we terug om 3 uur 's morgens. Zoals steeds een druk programma met tijd voor familie en vrienden, voor onszelf in London en hopelijk met toch een beetje zon. Hier is het rusten geblazen, teveel hooi op mijn vork genomen de laatste tijd, afwerken projecten van Acopamec, de tuin in het Hannshof gewied enz... en nu de gevolgen. Sedert begin deze week pijn in de rug waarvan ik dacht dat het van de tuinwerken was maar het is de 'zona' of gordelkoorts ten gevolge van oververmoeidheid en wat stress. Pijnlijk maar draaglijk en met de hulp van mijn persoonlijk verpleegster Maria lukt het wel. Dat communicatie wel functioneel is blijkt uit de bevestiging van dokter Rita in België die via mail en de fotos de ziekte kon bestatigen, met heel veel dank. Heel spannend kijken we uit naar onze kleinkinderen Arthur en Miel, weer een jaar ouder, kapoenen en avonturiers. Tot...
Abraço,
Maria e Guido
