Deze nacht gingen mijn gedachten uit naar Laurentius. Wie is me dat hoor ik je al vragen. Laurentius was een diaken in Rome die door keizer Valerianus de opdracht kreeg de schatten van de kerk bij hem te brengen. Laurentius kwam echter met een stoet armen op de proppen en zei: 'hier zijn de schatten van de kerk'. De keizer kon er niet mee lachen en Laurentius werd letterlijk op de rooster gelegd. Hij zou toen tegen zijn beulen gezegd hebben: 'deze kant is al gaar, draai me maar om'. Later werd hij heilig, je zou voor minder, en patroonheilige van de koks (daarom dat ik het zo goed weet). Ik vertel dat om je de situatie te schetsen van onze zomernachten hier. Ondanks de ventilador die wat koelte blaast moeten we ons gedurend omdraaien om niet te koken in het te warme bed. Dus geef me maar een beetje winter dan kan je tenminste nog een deken op leggen, je vel afstropen gaat niet meer.
Gelukkig is het in het Hannshof wat frisser, toch een graad of vijf, omdat het midden in het bos ligt en vooral 's morgens vroeg als ik de kans heb om even, voor de zon boven ons staat, in de tuin te wandelen zie je de dauw nog op de bladeren liggen. Eens de zon er is, gedaan met de leute! We waren er van 26 december tot 3 januari, de eerste dagen de tuin wat kuisen, de waterpomp weigerde dienst en moest nagezien worden. Een karwei die ons twee dagen werk kostte na een breuk van de buizen toen we ze uit de put trokken (18 meter lang). Met heel veel geluk hebben we de rest kunnen uithalen met een ijzerdraad. De diameter van de boorput is maar 15 cm., 24 meter diep en vanaf 15 meter water. Toen we in de winkel nieuw buizen gingen halen gaven ze ons veel courage door te zeggen dat je meer kans had de lotto te winnen dan ze eruit te krijgen. Dus even voor het nieuwe jaar hebben we onze lotto gewonnen. Onze drie watertanken voor een totaal van 3.500 lt. stonden bijna leeg en we kregen de ganse familie over de vloer. Je kan onze toestand inbeelden. De nieuwjaarsdagen doorgebracht met de kinderen en respectievelijke geliefden.
In Acopamec ben ik druk bezig met filmpjes te monteren, samen met Ronildo. Op 12 februari is het B-day in Torhout, Brazilië dag met een hele resem activiteiten voor ons project. Het is een beetje werken tegen de klok, maar dat zijn we ondertussen gewoon.
En dan het nieuws van de week uit Brazilië, de grote verontwaardiging van Dilma omdat een Braziliaanse drugtraficant in Indonesië de doodstraf kreeg. Ondanks een persoonlijke tussenkomst van haar bij de Indonesische president werd Marco Archer deze nacht door het vuurpeloton terecht gesteld. Volgens de wetten van het land een juiste straf waarvoor je bij het binnenkomen van het land reeds wordt gewaarschuwd. Hij zat reeds 11 jaar in de cel voor het smokkelen van 13 kg. cocaine. Hij was 25 jaar drugtraficant geweest, voor het grote deel in Brazilië. Hij is een van de 138 buitenlanders die op die manier gestraft werden en er zitten er nog enkele in de zogenaamde dodengang. Terecht of niet, voor of tegen de doodstraf laat ik in het midden. Heb wel grote problemen met de verontwaardiging van Dilma en ik zou er nog een beetje geloof aan hechten moest ze met dezelfde verontwaardiging reageren tegen de dood(straf?) van een éénjarig kind die deze week in Rio omkwam door een verdwaalde kogel tijdens ruzie van twee rivaliserende drugsbendes. Het is niet de eerste maal maar dat is men hier al zo gewoon dat er geen reacties op komen. Of de verontwaardiging die ik mis wanneer ik deze week op het nieuws een vrouw zag die reeds drie ziekenhuizen had aangedaan om te bevallen en maar niet binnen kon. Het kind werd doodgeboren, een vroege doodstraf uitgesproken door de Braziliaanse regering.
Om te eindigen nog een mooi gedichtje door priester-vriend Jan Coghe, vanavond verschenen op zijn face.
Een paus van bijna tachtig
hij doet zo doodgewoon :
hij doet zijn taak zo prachtig
een zetel en geen troon
en als het stevig stormt
gewoon een regencape
het pausdom omgevormd
houdt mensen in de greep …
Hou jullie goed, kom de winter goed door en zie uit naar het nieuwe leven in de lente...
Abraço, Maria e Guido
