Over enkele weken zijn we in België, gedurende een maandje op familiebezoek, reisje naar Duistsland en enkele ontmoetingen voor Acopamec. Pa wordt er 89, Bert wordt er 36 en als ik dat zo opschrijf voel ik wat ouder. We zien al uit naar onze kinderen en kleinkinderen, telkens een blij en toch wat emotioneel moment. Maar we hoeven niet in België te zijn om ons Belgisch te voelen. De laatste maanden was het bijna al Belgisch wat hier de klok sloeg. Zowel bij ons als in Acopamec hadden we er een aantal over de vloer. Julien, Gaby, Anne, Violeta, Amissa, Sarah en een belgische die hier woont, Christina, leerden we ondertussen ook kennen. Julien en Gaby waren een grote week te gast in het Hannshof. We kennen elkaar al van in het jaar 2011 toen ze hier in Ceifar op bezoek waren. Samen met Anne, vrienden en familie uit Merkem helpen ze de instelling Ceifar die door hun tante Simonne Debouck werd opgericht. Na haar overlijden proberen ze vanuit België haar werk verder te zetten. Met Jules en Gaby hebben we naast de vele mooie uren wat in de tuin gewerkt. Helaas zijn door de grote regenvlagen van de laatste maanden de aanplantingen van spinazie, erwten en bonen weggespoeld. We gingen voor enkele dagen naar Cachoeira, de sigarenfabriek van Dannemann en de likeurfabriek bezoeken alsook de leuke avondmarkt. Ook in Poças waren we, het lijkt een dorpje aan het eind van de wereld waar de moderne beschaving nog moet langskomen en de tijd stilstaat. Een mooi, rustig en kleurrijk vissersplaatsje waar Christine de pousada Bela Bahia uitbaat.Terug in Salvador was Anne ondertussen toegekomen en gingen we nog een dag naar het eiland Itaparica met het bootje. Steeds een belevenis maar het was een rustige zee. In Itaparica een visje eten op het strand geeft dan toch even een vakantiegevoel. En van eten gesproken, de cozido bij Paulo en Vera mag stilletjes aan vermeld worden als een toeristische atractie voor belgen op bezoek.
In Acopamec hadden we dan Violeta Garcia, die als vrijwilligster vooral in de creche meehielp, samen met een egyptische collega. Over haar indrukken lees je meer in de nieuwsbrief van augustus op www.werkgroepacopamecbrugge.blogspot.com.br. Zijn hier ook als vrijwilligster, Amissa Verstraete en Sarah Vergaerde. Ze geven aan de beroepsafdeling een basiscursus engels. Ik zag ze bezig en sta vol bewondering over hun manier van omgaan met de jongeren en les geven. Ze verblijven in de Casas Lar en zijn al heel vlug vriendin geworden van de meisje die er wonen. De laatste weken gaan ze dan nog even rondreizen, onder andere naar Chapada Diamantina. Dit weekend zijn ze bij ons te gast.
Voor ons is de hoogste tijd om onze belgische reis voor te bereiden. Na bijna 45 jaar zal ik mijn kamergenoot Antoon uit de hotelschool van Koksijde terugzien. Na een artikel in 'Hospes', het tijdschrift van de hotelschool, hebben we elkaar terug gevonden. Een ander hoogtepunt in Belgie zal hopelijk 25 september zijn. In Oostkamp houden we een infoavond over Acopamec met filmpjes en getuigenissen, maar ook met een feestelijk tintje. We eindigen de avond om de verjaardag van Acopamec te vieren met een glaasje en een taartje, 25 jaar bestaat de instelling in oktober. Jullie zijn alvast uitgenodigd op deze gebeurtenis, gratis inkom en een gelegenheid om elkaar en de vele vrienden van Acopamec terug te ontmoeten.
Hopelijk zien we jou daar ook, in elk geval alvast een abraço,
Maria e Guido
