Ik heb,
vermoed ik, een zikaziek- of bastazikavirus. Dagelijks worden we overstroomd in
de nieuwsgeving door de aanvallen van de tijgermug, de latijnse naam laat ik
achterwege. De mug wordt zo genoemd omdat hij wat groter is dan een gewone mug
en strepen vertoont, zoals een tijger. Na een prik wordt je lamlendig,
koortsig, soms krijg je wat rode vlekken. In normale omstandigheden neem je wat
dafalgan of paracetamol, wat hetzelfde is, en na een week ben je weer op gang.
Amissa en Sarah die hier vorig jaar verbleven weten er van mee te spreken. Er
zijn verschillende ziektebeelden, dengue, chikungunya en zika, maar ze lijken
allen op elkaar, de één een beetje heftiger dan de ander. Maar nu ben ik
zikaziek, ik ben het beu elke dag daarover geinformeerd te moeten worden door
verschillende nieuwskanalen. Ben het beu elke te moeten horen wat je moet doen,
wat de symptonen zijn en vooral de belachelijke statistieken te moeten zien,
waar melding wordt gemaakt van mogelijke besmettingen. Maar wat me zo furieus
maakt is het feit dat die mug al jaren het nordeste van Brazilië bevliegt en
beprikt. In de hoofdsteden van die staten, onder andere Salvador en Recife,
wordt al jaren aan de bevolking gevraagd geen water te laten staan in emmers,
plantenschotels, enz... De gezondheidsdiensten doen jaarlijks de ronde om de
mensen te informeren, helaas zonder veel invloed. Maar nu opeens is het groot
alarm geblazen. Toen de mug in het nordeste tekeer ging kon het de federale
regering weinig schelen. Mensen in het noordoosten mogen dood gaan, mogen
honger lijden, mogen zonder water leven in de sertão, hun vee, hun oogst mag
verkommeren, wat kan hen dat in Brasilia schelen. Helaas of gelukkig is nu ook
de miljoenenstad, de stad die meent gans Brazilië te zijn, São Paulo besmet.
Rio is snel gevolgd en daar hebben de olympische spelen plaats. En nu wordt het
dringend, er is geen tegenvirus, geen medecijn. Jarenlang teisterde de ziekte
het noordoosten en nu wordt men wakker! Omdat
Brazilië geen antwoord weet op de muggeaanval wordt de internationale
gemeenschap wakker geschud. Is er gevaar voor de gezondheid, waarschijnlijk
wel, het is altijd opletten geblazen, ik wil de toestand geenszins
minimalizeren. Maar blijkbaar is het nog
niet te erg want het ministerie van gezondheid in Brazilië heeft nu een vaccin
op de markt gebracht voor zwangere vrouwen die besmet raken, wel tegen
kostprijs, maar zwangere vrouwen die
afhangen van het SUS (de openbare gratis ziekezorg) kunnen een aanvraag doen.
Tegen dat de documenten in orde zijn is hun kind gehandicapt ter wereld
gebracht. Zoals reeds meer dan 500 in het noordoosten. Een vriendin van ons
kreeg een telefoontje van een journalist uit België. ‘Hoe is de toestand met
het zikavirus daar bij jullie?’ Ze woont in Poças, waar door de veelvuldige regen
in het binnenland de rivier uit zijn oevers was getreden en alles was
overstroomd. ‘Het zikavirus, eigenlijk kan ik daar niet veel over zeggen, hier
hebben we daar niet zoveel mee te maken, maar we hebben andere zorgen, hier
staat alles onder water...’ Het interesseerde de journalist niet, dat is niet
zo sensationeel. Leuk vond ik het
antwoord van een dokter op de vraag van een journalist. ‘Het is nu carnaval, is
er een mogelijkheid dat door het veelvuldig kussen het virus wordt
overgedragen?’ Antwoord van de dokter: ‘Denk je nu waarlijk dat iemand met 40º
koorts, met moeite het bed uitkan, naar carnaval zal gaan?’.
Over dan
naar carnaval. Deze week was het voor mensen die niet zo houden van luide
muziek, die liever gerust gelaten worden door opdringerige straatverkopers, die
bezorgd zijn voor hun veiligheid, niet aan te raden in Salvador te
verblijven. Ook wij hebben ons terug
getrokken in het Hannshof samen met Klaus, Clarisse en Felipe. Één nacht hebben
ze in hun appartement doorgebracht dicht bij het carnavalcircuit, geen oog
dicht gedaan vanwege de decibels. Carnaval in Salvador, ik zal het nooit
begrijpen. Je betaalt je rot om uren achter een trio electrico (grote wagen
waarop de zanger, zangeres of groep staat) en je blijft maar springen (pular) op
de tonen van je idool. Vier uur lang bewonder je telkens opnieuw je idool die
opnieuw en opnieuw en opnieuw dezelfde liedjes kweelt. Ofwel betaal je een
camarote (een tent of plaats) waar je tegen een zeer hoge prijs de ganse avond
kan drinken en eten en alle optredens op de wagens ziet voorbij komen. Een
derde mogelijkheid is de kant van de straat kiezen maar je wordt er
platgedrukt, betast (in geval je een vrouw bent, Keulen lijkt op niets in
vergelijking) of beroofd. Maar miljoenen laten zich verleiden tot deze vorm van
amusement. Toch enkele randopmerkingen. Heb je toevallig een winkel op die
plaatsen waar de stoet voorbij komt en je verkoopt er bier dan komen enkele
dagen voor het carnaval enkele stoere mannen de winkel binnen en halen alle
merken uit de rekken die geen sponsor zijn van het carnaval, hier dus Schin.
Lust je dat bier niet dan ben je gezien. Brazilië, een democratisch land! Er
zijn voor de veiligheid 25.000 man opgetrommeld van de militaire politie, in de
rest van Bahia mag van alles gebeuren, de miljoenen in Salvador mogen niets
overkomen. En het gekste is dat er 210 mensen medisch personeel zijn daar waar
er tijdens de rest van het jaar een groot gebrek aan dokters en verplegers is.
In vele kleine steden in het binnenland worden miljoenen besteed aan carnaval
door de gemeenten, terwijl er geen geld is voor onderwijs en gezondheidszorg!
En met ons,
alles goed hé. In het Hannshof weer een stukje van de tuin aangelegd en de
electriciteit boven in orde gebracht. Half februari beginnen we de muren van
het bovenverdiep te bepeisteren, rebocar noemt dat hier, met soort cement. We
zijn nog wel enkele jaren bezig.
We hebben
enkele kippen, eenden en angolese kippen, kwestie van de tuin te reinigen van
ongedierte. We hadden even een hond maar toen we naar Salvador keerden is ook
hij over de muur gesprongen en heeft zijn weg naar huis terug gevonden. Twee
jaar was hij reeds, nu zoeken we ‘jongskes’.
En onze
reis staat al vast, we vertrekken naar België op 2 september en keren terug op
4 oktober.
Abraço,
Guido e
Maria.
