Niet dat het
moet maar vond het voor mezelf goed te weten wat het voorbije jaar bracht.
2016,
Het jaar waarin
ik 65 jaar werd.
Het jaar dat ik
dat vierde in Brazilië en in België met familie en vrienden en genoot van de
vriendschap, genegenheid, warmte van velen.
Het jaar waar
papa 90 jaar werd en we samen met de kinderen en kleinkinderen konden vieren.
Het jaar waarin
we de ouders van Wen leerden kennen als heel lieve en rustige mensen, iets dat
we reeds mochten ervaren met de ouders van Wim.
Het jaar waarin
we bij Bert en Wen het bijbels verhaal van de toren van Babel mochten beleven,
de ouders van Wen praatten mandoerijns en dan ging het van engels naar
nederlands en portugees.
Het jaar waarin
Arthur naar het eerste studiejaar ging en een eerste rapport kreeg met
supergoede punten.
Het jaar waarin
Miel niet veel meer moet onderdoen voor grote broer.
Het jaar waarin
we Hannshof verder uitbouwden, een muur tussen ons terrein en de grond achter
ons, een kippenren, een hondenhok, tuinaanleg met paadjes, bovenverdiep
bepleisterd en van de leidingen voorzien.
Het jaar waarin
we Quixote en Pança, onze honden, mochten verwelkomen en zien groeien.
Het jaar waarin
onze dierentuin nu 4 kippen, 8 eenden en 9 schildpadden telt, zonder de vogels
die er hun nest maken en de hagedissen die er thuis zijn.
Het jaar waarin
we aan 4 jongeren uit het dorp waar Hannshof ligt een kookcursus kunnen geven
en waarvan er twee ondertussen reeds werk gevonden hebben in die branche.
Het jaar waar in
Acopamec weer enkele mooie projecten werden verwezenlijkt maar ook het jaar
waar ik afscheid neem van de kookcursus in de beroepsafdeling.
Het jaar waar we
het project “Casa de Alice”, een centrum voor psychologische bijstand in de
wijk Tancredo Neves, mochten uitbouwen.
Het jaar waar ik
meer en meer besef hoe gelukkig ik ben met Maria, hoe ik mijn kinderen Bert en
Nele, samen met Wen en Wim meer en meer waardeer.
Het jaar waar we
naar Berlijn trokken en het ondanks de terreur aan iedereen kunnen aanraden.
Het jaar waarin
ik leerde een clip op youtube te zetten, soms spijt heb dat ik een
facebookpagina bezit en nog altijd een oud GSM toestel gebruik. Maar via skype
contact kan houden met pa en de kinderen en ook enkele tantes die ik ermee kan
opbellen.
Helaas ook het
jaar waar ik weer te weinig tijd had om vele vriendschapsbanden te onderhouden.
En helaas ook
het jaar waar ‘dreaming of a white Christmas’, hier steeds maar meer en meer
een droom is.
Het jaar waar we
met de kinderen hier, Elizabeth, Klaus, Hanelore en ook Jonathas, Clarisse en
Maiara alles konden vieren wat te vieren was, in het bijzonder ons 5 jarig
huwelijk en de thesisverdediging van Hanelore.
Het jaar waar we
zoals alle laatste jaren met kerstdag een lekkere Duitse wijn drinken. Waarin
ik 16 boeken las, 2 sigaren rookte en 4 Westfleteren van 12º kon overbrengen.
De kleine geneugten van het leven.
Er is nog zoveel meer, maar dit waren enkele losse gedachten van 2016.
En natuurlijk
wensen we aan iedereen een spetterend 2017
en nog eentje om af te sluiten
https://www.youtube.com/watch?v=37dJq_Xo2Ig
en nog eentje om af te sluiten
https://www.youtube.com/watch?v=37dJq_Xo2Ig
Abraço,
Guido e Maria
