Van de ene dag
op de andere is Brazilië in rouw. Gugu, Augusto de Moraes Liberato,TV
presentator en nogal wat ondernemend in de wereld van het amusement valt in
zijn pas gekocht villakasteeltje in Orlanda, USA, van 4 meter hoog op zijn ‘kop’.
Waarschijnlijk al direct hersendood maar we moesten nog een dag wachten op de
officiele overlijdensverklaring. De nieuwswereld was waarschijnlijk niet
voorbereid op zijn voortijdig heengaan, 60 jaar. Een heel dom ongeluk, naar
verluidt de ster op de kerstboom proberen te plaatsen, zijn salon is nu eenmaal
zo hoog. Wat me tegengaat in gans het verhaal zonder de waarde van Gugu te
onderschatten is dat iemand die eigenlijk als presentator de zondag ‘trash’,
onzin, kletskoek, bracht, plots geroemd, geëerd, gekend wordt bij zijn dood.
Zijn grote waarde voor het braziliaanse volk werd zelfs onderstreept door president
Bolsonaro maar we zijn al meer idiote uitspraken van hem gewoon. De rouw werd
al gauw vergeten toen Flamengo van Rio de Zuid-Amerikaanse beker won, vergelijk
het met de Champions league. De waarde van Gugu weet ik niet, wel dat hij naast
de villa in Orlando er nog eentje staan had in São Paulo en een appartement met
uitzicht op zee in Rio. Zelfs een eigen helicopter, piloot inbegrepen. Heel
anders is het verhaal van Zilda Henrique dos Santos Leandro, 31 jaar die Aderbal Castro
aanklampte om R$ 1 te vragen, omgerekend 0,25 eurocent. Hij vond haar te lastig
en schoot haar dood. Een fait-divers op tv. Ze had geen villa’s, ze woonde
gewoon op straat in Rio en had honger. Niemand van alle tv conoforen, zangers, enz..
hadden het over haar. Je kan de beelden hier bekijken, niet voor gevoelige
mensen.
https://www.youtube.com/watch?v=81DoJun44GM
We hebben ook een nieuwe heilige in
Brazilië, de eerste echte. De anderen waren valse want ofwel niet geboren in
Brazilië, ofwel hier niet gestorven. Maar Irma Dulce dos Pobres van Salvador da
Bahia is dus de eerste echte. Het is nu Santa Dulce dos Pobres, Dulce van de
armen. Je kan ze het best vergelijken met Moeder Teresa, dezelfde houding, klein,
gebogen, sta me toe het mooie brugse woord ‘vernukkeld’ te gebruiken. Haar zorg
groeide uit tot een van de grootste ziekenhuizen in Brazilië waar de arme
bevolking gratis behandeld wordt en een gerenomeerde kankerafdeling heeft. De
vijf hospitalen die nu tot haar werk behoren hebben jaarlijks 2,2 miljoen
patienten, er zijn 954 bedden en er werken 3.000 mensen. Er worden 787 kinderen
en jongeren opgevangen in het educatief centrum. Maar... ik heb toch wat moeite
met haar heilig zijn ondanks de bewondering voor wat ze gepresteerd heeft. Bij
een vrouw is een bloeding gestopt en een blinde kon weer zien. Maar nu ziende
is hij blind geworden voor de werkelijkheid en gedraagt hij zich als een
popster. Een echt mirakel had kunnen zijn dat de armoede op zijn minst in Salvador sterk zou dalen,
dat de kinderen onderwijs en een goede gezondheid met daarmee aansluitend een
volle maag zouden hebben. Een ander mirakel van haar is dat religieus toerisme nu
op de kaart van Salvador staat, vraag me af, hoelang zal het duren? Maar wat
velen niet weten of niet willen weten is haar jarenlange ‘vriendschap’ en
medewerking met ACM, gouverneur, minister, burgemeester en met Emílio
Odebrecht, de vader van Marcelo die in de gevangenis zit, en de hulp die zij
bijbracht bij het witwassen van publiek geld. Goed, je kan zeggen ‘t was voor
een goed werk maar toch. Ten andere door haar heiligverklaring stroomt het geld
binnen, de merchandising loopt op volle toeren, de Shell-keten geeft op elke
liter 0,05 cent af voor haar werken, in Shopping da Bahia staan er 50 koeien,
kunstwerken, te wachten op een openbare veiling op 21 december, ten voordele
van, je kan het al raden. Schrijver Paulo Coelho deed een storting van R$
1.000.000 of 25.000 euro, je rechterhand moet niet weten wat je linker doet,
maar onze Paulo had waarschijnlijk wat extra reclame nodig.
Neen, voor mij is de ene echte heilige hij die nog
steeds zit te wachten op erkenning, Dom Helder Camara. Maar de kerk kijkt zo
vaak de verkeerde kant op of wil het heilige in velen niet zien. Misschien zijn
echte heiligen niet zo happig op zo'n titel, vraag het maar aan Jacques Gaillot.
Abraço,
Guido e Maria.
