Eventjes onze
quarentaine verlaten om een viertal dagen de rust op te zoeken. Niet dat we de
drukte ontvluchtten maar wel de druk. Zowel in Salvador als in HH zijn we altijd
bezig, we zijn geen stilzitters. De werken, bezig sedert maart, in HH zijn
eindelijk af, buitenmuren, overdekte parkeerruimte, binnenpas, veranda, regenafvoer
en tank voor 3.000 liter water, het was heel wat. In Ceifar is het eveneens een
gevecht om letterlijk de honger te stillen. We helpen mee aan het
voedselprogramma en het thuisonderwijs naast de andere beslommeringen. En dan
nog het hoopvol aftellen naar de geboorte van Luiza Maria, ons nieuw kleinkind.
Dus er even uit zijn hadden we wel verdiend. Baixio is het geworden, een
badplaatsje ongeveer een 150 km. verwijderd van Savador. Een stadje, dorp aan
de kust met een kasseiweg en voor de rest stoffige aardewegen met een leuke
pousada met zwembad. Een grote tuin met een bank in de schaduw van een enorme
olijfboom, ideaal om wat boeken te lezen met een caiperinha bij de hand of
beter een cajurovska want de tuin stond vol mat cajubomen in volle
vruchtperiode. Je kon je caju’s plukken en er je drankje van laten maken.
Het plaatsje
zelf is stil, bijna doods. Tijdens de dag een loodzware hitte en niemand op
straat. Pas na vier komt er wat leven en zoals jaaaaren geleden bij ons zitten
de buren voor hun huis op straat te keuvelen met elkaar. Een brede rivier mondt
er uit in de zee en een blank strand met houten barakken die wegens de pandemie
leeg stonden. Uiterst vriendelijke bewoners, ook het personeel van de pousada,
die gemakkelijk een praatje slaan en vertellen over de geschiedenis van het
plaatsje. Vier luxe dagen zonder TV, zonder pan en pol (zonder nieuws over de
pandemie of politiek). Het is al verwarrend genoeg in Brazilië en het betert er
niet op. De pandemie wordt politiek misbruikt door een regering die het echt
niet in de hand heeft. Een president die tegen alle regels is, tegen het dragen
van maskers, afstand houden, drukte vermijden, allemaal regels die volgens hem tekenen
van zwakte tonen. Er is nog steeds geen inentingsplan, geen overeenkomst over
welke vacinaties kunnen gebruikt worden, er zijn niet voldoende naalden en er
is nog steeds geen toestemming door het overheidsapparaat. De bolsonaristen strooien
valse berichten door vooral tegen de chinese vaccins. Een ervan wil ik jullie
echt niet onthouden. Het chinese vaccin zou een microchip bevatten waardoor de
chinese overheid iedereen kan controleren via het 5G van Huawei. Ongeloofllijk
dat 22% van e bevolking dat nog gelooft ook! Maar niet te verwonderen als je
weet dat 10 jaar geleden 7% van de braziliaanse bevolking nog steeds gelooft
dat de aarde plat is.
Nu is het
uitkijken naar de komst van onze kleindochter, Luiza Maria. Gepland voor morgen
donderdag 17 december. Geboorten worden hier gepland tenzij het voor de datum
spontaan geboren wordt. Met deze kerstdagen bid ik dat ze een teken van hoop,
van toekomst, van licht mag zijn in deze sombere tijden en zoals de geboorte
van Jezus ons opnieuw kracht kan geven voor het komend jaar. Alvast welkom
Luiza Maria, kleine engel, kleine prinses.
