Vandaag is het 2 februari, Maria Lichtmis, misschien daarom dat ik pas nu Luiza Maria zoals de joodse wet voorschrijft aan het volk toont. Maar het is ook de dag van Iemanja, de moedergod van de zee die voor haar kinderen zorgt. Maar de hoofdreden is wel dat ik simpelweg teveel met Luiza bezig ben dat ik het schrijven was vergeten.
17 december was een dag, avond, van aftellen en rond
21 uur kwam dan het verlossend ‘zapje’ met de boodschap ‘alles goed en wel’.
Elke grootouder zal het wellicht beamen, een mooier kleinkind bestaat niet maar
het onze is wel buitengewoon! We zijn nu een maand en half verder, slapen,
eten, wenen en lachen. En turen naar de schilderijen op de muur. En oma, opa,
mama, papa volgen. Maar het liefst neemt ze haar badje, op haar buik lijkt ze
een geboren zwemster, de hand van Iemanja zegent haar. Naar het schijnt heb ook
ik magische krachten want wanneer ze krampjes heeft word ik gevraagd om even
een buikmassage te geven en telkens volgt er een klein bombardement met een
verlossende glimlach op haar wezentje. Toeval of magie, wie gaat het zeggen.
Een ander voordeel van haar opa te zijn is de tweetalige opvoeding die ze nu al
krijgt, ik spreek in het nederlands met haar. Voor Maria is het een mooi
geschenk. Arthur en Miel zijn onze kleinzonen in België, meer van ik dan van
haar, maar nu een eerste kleindochter binnen de eigen familie in Brazilië is
heel anders. Ze is er niet van weg te slaan, tegen de middag gaat ze Luiza een
badje geven en helpt wat in het huishouden. s’ Avonds dan terug om Luiza onder
te stoppen. Het voordeel is dat Elizabeth en Jhonatas aan de overkant van de
straat wonen. De weekends gaan ze met ons mee naar Hannshof, veel frisse lucht
en kan ze buiten komen. Met de pandemie is er geen bezoek mogelijk, alleen
grootouders, broer, zus...gemaskerd. ’t Zal nog een eindje duren tegen dat
Luiza de mensen achter het masker zal leren kennen! Tijdens die donkere van de
pandemie is er licht gekomen in onze familie, een nieuw leven dat nieuwe hoop
brengt op een betere toekomst. De foto’s hiernaast spreken boekdelen.
Ondertussen worden meer en meer lichten gedoofd in
Brazilië. Vandaag werden de nieuwe voorzitters van kamer en senaat gekozen. Volgens
Montesquieu’s theorie dient de staat zo ingericht te zijn dat drie machten van
elkaar gescheiden zijn en elkaars functioneren bewaken. Het gaat hierbij om de wetgevende
macht, de uitvoerende
macht en de
rechtsprekende macht. Op deze manier zou niet één van deze machten de
overhand kunnen krijgen. Het doel van Montesquieu was om tirannie te voorkomen
en de vrijheid van de burger te vergroten. De uitvoerende (Bolsonaro)
kennen we als rampzalig, en nu is ook de wetgevende in handen van pro-Bolsonaros,
Ontbreekt nog de rechtsprekende maar die zal zeker ook nog in Bolsonaros handen
vallen bij het kiezen van de te vervangen leden wegens ouderdom. Met ander
woorden, we staan aan de vooravond van een onbeschrijfelijke dictatuur die de
pers de mond snoert, de nodige fondsen voor onderwijs en gezondheid nog zal
verminderen en straffeloos zal blijven. 2 biljoen heeft het Bolsonaro gekost om
parlementairen over te halen om op zijn kandidaten te stemmen. Hij, de
president, die de corruptie in Brazilië zou beeindigen zal de geschiedenis
ingaan als de meest corrupte samen met zijn zonen, met zijn familie. En dat terwijl
mensen sterven in de Amazone aan de ingangen van de ziekenhuizen zonder zuurstof.
Het gevaarlijkste virus in Brazilië is niet Covid-19 maar heet Bolsonaro. Het
SUS, Sistema Único de Sáude, is steeds een voorloper geweest op gebied van
vaccinaties. Het land zou een voorbeeld kunnen zijn voor de rest van de
wereld. Net
als Bolsa Família, de strijd tegen honger en alfabetiseringsprogramma's in
Brazilië model stond voor andere landen, kon Brazilië zich ook internationaal
onderscheiden door een brede vaccinatiecampagne. Maar deze regering heeft geen
wens, competentie of visie voor de toekomst om zo'n campagne te organiseren.
Het enige dat Bolsonaro goed kan: militair personeel aanstellen voor elk
probleem en elke vacante post. Bevoegdheid? Doet er niet toe. Het grootste
dilemma in Brazilië is zonder twijfel niets doen met zijn enorme kansen. Het zou
een van de rijkste en mooiste landen ter wereld kunnen zijn. In plaats daarvan
wordt het verscheurd door interne conflicten, onrecht, geweld en armoede. De
wil om te vernietigen is waarschijnlijk het meest karakteristieke kenmerk van
de regering van Bolsonaro. De coronavirus-crisis bevestigt dit nogmaals. Het
vernietigt het milieu van Brazilië, de grootste schat van dit land. Het schaadt erkende instellingen zoals Ibama,
Instituto Palmares of het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat onder controle
staat van complottheoreticus Ernesto Araújo. Het vernietigt ook het
leven van duizenden Brazilianen met zijn negatieve beleid tijdens de pandemie.
Het verlengt daarmee de crisis. Bolsonaro vernietigt het laatste stukje
reputatie dat Brazilië ooit internationaal heeft gehad. Het is in tijden van
crisis, zo wordt vaak gezegd, dat iemands ware karakter wordt onthuld. De president en zijn aanhangers onthullen vooral één
ding: cynisme.
Abraço.
