IN MEI...

De feestelijke meimaand zit erop. Feestelijk omdat we mochten afsluiten met de eerste communie van Arthur, onze kleinzoon. Dus já, we waren in België, wat vroeger dan andere jaren maar zeer intens. Tijd om familie en vrienden te ontmoeten, gebrek aan tijd om vele anderen die we in ons hart meedragen te kunnen zien. ‘t Is nu eenmaal altijd te kort dat we er zijn.

Te laat om de koninklijke serres in Laken te zien, ze sloten de dag na onze aankomst en waren ook niet uitgenodigd om met de echtgenoot, echtgenotes van het hoog bezoek aan Brussel en het paleis mee te wandelen. Maar ‘t Keukenhof in Lisse/Nederland was voor Maria het waar maken van een droom. Daarna vertoefden we in Giethoorn, noem het Hollands’ Venetië, waar we verbleven bij de Dames van de Jonghe, het hotel. Zwolle, niet veraf namen we mee en keerden terug via het tropisch paradijs, de orchideeënhoeve in Luttelgeest en Delft. Drie dagen vol bloemen, tulpen uit Amsterdam, en tijd voor ons om na een druk jaar op adem te komen.

In mei naar België komen wil ook zeggen de meifoor in Brugge meepikken. En met de kleinkinderen is het dan nog zo fijn. Met hen ook naar de Heilige Bloedprocessie geweest. Het was van mij jaaaaaren geleden, voor Maria iets speciaals. We hebben er onder een braziliaanse zon van genoten.

Met Bert en Wen naar Parijs geweest en met hen als gids weer heerlijke plaatsjes ontdekt maar ook restaurantjes. In de chinees ‘Carnet de Voyage’, zijstraatje van Galerie Printemps was het teveel van het goede met een kom kippesoep bovenop. ‘s Avonds aanschuiven bij de Japanees, ‘Sanukiya’  een aanrader. Het eten wordt, als je het geluk hebt aan de toog te zitten, voor je neus bereid. Maar ook in Brugge wat nieuwe eethuisjes ontdekt. ‘De Gastro’ in de Braambergstraat is heel fijn en je wordt er met een vleugje humor opgediend. Dat integratie succesvol kan zijn is hier bewezen door de Kosovaarse familie die het uitbaat. Op het Zand heb je ‘James’ voor een lekkere halve kip maar ook in de Sint-Amandstraat is er Barista’s Secret die het recept van het vroegere Chicken Inn gebruikt en daarnaast nog een 80 tal verschillende whiskeys aanbied (niet allen ineens proeven). De beste whiskey komt volgens de uitbater uit Australië. De beste ribbetjes aten we dit jaar in de Ribs Factory op de Beestenmarkt in Delft.

Als afsluiter hadden we het communiefeest van Arthur. Familiefeest voor groot en klein. Heerlijke hapjes bij het aperitief en macaronifestijn als schotel. De zon was van de partij alhoewel er waarschuwingen voor onweer waren maar die is aan ons voorbij gegaan. In de tuin, in de tent of onder het parasol was het aangenaam vertoeven met de beide families. Alleen Lieve ontbrak, de mama van Wim waarvan het heengaan nog vers in het geheugen ligt en haar afwezigheid voelbaar blijft. Hans zal nu de taak op zich nemen om voor ons Nele te zorgen, voor zover hij het nog niet samen met Lieve deed.

Het was fijn even in België te zijn, het was fijn papa André te zien, vast te pakken en een kruisje te krijgen bij het afscheid. De kinderen en kleinkinderen zien er gelukkig uit, hier inbegrepen Sarah en co.. Fijne herinneringen aan Sandra, Rita, Jos, Hans, Mariana, Johanna en François, die dewelke ik tante mag noemen, Lisette, Laurence en Yolande, Frederique, Geert, Patrick en Nicole en de bende uit Vichte, Marc en Do, Antoon, Hubert, Jan uit het bisdom en onze nieuwe bisschop Lode, Anne, Danny en Rebecca, Toon, Greta en Jaak, Anne en Pol, Gaby en Jules, Kris, Marina, Chris. Antoon, Koen en de oudcollega’s uit het seminarie met ook Marleen en Yvette. En nog juist op tijd om zus Katrien te ontmoeten. Ik zal er misschien enkele vergeten hebben maar elke ontmoeting heeft ons deugd gedaan en hopelijk tot volgend jaar... in juni.

Abraço,

Guido e Maria.