RUST

 

Eventjes onze quarentaine verlaten om een viertal dagen de rust op te zoeken. Niet dat we de drukte ontvluchtten maar wel de druk. Zowel in Salvador als in HH zijn we altijd bezig, we zijn geen stilzitters. De werken, bezig sedert maart, in HH zijn eindelijk af, buitenmuren, overdekte parkeerruimte, binnenpas, veranda, regenafvoer en tank voor 3.000 liter water, het was heel wat. In Ceifar is het eveneens een gevecht om letterlijk de honger te stillen. We helpen mee aan het voedselprogramma en het thuisonderwijs naast de andere beslommeringen. En dan nog het hoopvol aftellen naar de geboorte van Luiza Maria, ons nieuw kleinkind. Dus er even uit zijn hadden we wel verdiend. Baixio is het geworden, een badplaatsje ongeveer een 150 km. verwijderd van Savador. Een stadje, dorp aan de kust met een kasseiweg en voor de rest stoffige aardewegen met een leuke pousada met zwembad. Een grote tuin met een bank in de schaduw van een enorme olijfboom, ideaal om wat boeken te lezen met een caiperinha bij de hand of beter een cajurovska want de tuin stond vol mat cajubomen in volle vruchtperiode. Je kon je caju’s plukken en er je drankje van laten maken.

Het plaatsje zelf is stil, bijna doods. Tijdens de dag een loodzware hitte en niemand op straat. Pas na vier komt er wat leven en zoals jaaaaren geleden bij ons zitten de buren voor hun huis op straat te keuvelen met elkaar. Een brede rivier mondt er uit in de zee en een blank strand met houten barakken die wegens de pandemie leeg stonden. Uiterst vriendelijke bewoners, ook het personeel van de pousada, die gemakkelijk een praatje slaan en vertellen over de geschiedenis van het plaatsje. Vier luxe dagen zonder TV, zonder pan en pol (zonder nieuws over de pandemie of politiek). Het is al verwarrend genoeg in Brazilië en het betert er niet op. De pandemie wordt politiek misbruikt door een regering die het echt niet in de hand heeft. Een president die tegen alle regels is, tegen het dragen van maskers, afstand houden, drukte vermijden, allemaal regels die volgens hem tekenen van zwakte tonen. Er is nog steeds geen inentingsplan, geen overeenkomst over welke vacinaties kunnen gebruikt worden, er zijn niet voldoende naalden en er is nog steeds geen toestemming door het overheidsapparaat. De bolsonaristen strooien valse berichten door vooral tegen de chinese vaccins. Een ervan wil ik jullie echt niet onthouden. Het chinese vaccin zou een microchip bevatten waardoor de chinese overheid iedereen kan controleren via het 5G van Huawei. Ongeloofllijk dat 22% van e bevolking dat nog gelooft ook! Maar niet te verwonderen als je weet dat 10 jaar geleden 7% van de braziliaanse bevolking nog steeds gelooft dat de aarde plat is.

Nu is het uitkijken naar de komst van onze kleindochter, Luiza Maria. Gepland voor morgen donderdag 17 december. Geboorten worden hier gepland tenzij het voor de datum spontaan geboren wordt. Met deze kerstdagen bid ik dat ze een teken van hoop, van toekomst, van licht mag zijn in deze sombere tijden en zoals de geboorte van Jezus ons opnieuw kracht kan geven voor het komend jaar. Alvast welkom Luiza Maria, kleine engel, kleine prinses.

Lege bladzijden

Maandenlang kijk ik naar witte paginas, geen letter komt er op. Het lijkt wel of deze pandemie ook mijn schrijven geeft aangetast. Van anderen vernam ik dat ze er de tijd voor gebruikten om een boek te schrijven, zoals padre Michel, ikzelf hou het op lezen. Voorgedrukte letters! Het is geleden van maart dat ik nog iets toevoegde aan mijn blog, toen stonden we aan het begin van deze wereldramp en hadden nog de stille hoop om in mei naar België te kunnen reizen. Geannuleerd en uitgesteld tot september, helaas het vírus bleef ons verder dwarsbomen. Je zou zowaar met Urbanus beginnen meezingen ‘de wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij’. En die dingen gebeuren.

Ondanks de vele waarschuwingen van specialisten en het gevaar besmet te raken wordt de Braziliaanse bevolking het beu om thuis te zitten, masker te dragen, afstand te houden. Er werd al weinig opgepast en de onwaardige houding van de presidente die zelf nooit een masker draagt, mensen omhelst, zich gedraagt alsof er niets aan de hand is, is voor velen een bewijs dat alles toch mag en kan. Tijdens de weekends lopen de stranden vol met badgasten, de bars en restaurants eveneens en velen om niet te zeggen allen zonder masker. Voor de bars en restaurants kan je het nog begrijpen als ze eten of drinken maar op het strand! Het enige ekskuus dat je zou kunnen bedenken is dat in sommige gevallen het masker groter uitvalt dan de bikini. En toch is er een daling in de cijfers, niet spectaculair maar toch.

Wij houden ons strikt aan de voorschriften, zoveel mogelijk in quarentaine, over en weer tussen Hannshof en Salvador. Alleen de kinderen komen af en toe tijdens het weekend naar onze bubbel. Hanelore niet, die is in juni verhuist naar Rio. Ook wordt verder gewerkt in HH, optrekken van buitenmuur, veranda, parkeerruimte met overdekking, enz... De mensen werken buiten wanneer wij binnen zitten en vaak op de dagen dat we er niet zijn. In mei hebben we een nieuwe wagen gekocht, na meer dan 10 jaar met onze trouwe Chevrolet Prisma zijn we overgeschakeld naar een Chevrolet Onix. Wat wennen, bijna alles via computer, wifi, telefoon, waarschuwingssysteem... vroeger was het simpel hé en het reed eveneens. Met de kinderen hier alles ok, en... kleinkind op komst. Luiza Maria zou rond 20 december geboren worden, we zien er alvast naar uit. Naast grootvader word ik peter, tegenpruttelen voor een jongere peter hielp niet.

Ook de toespraak gehoord van onze Bolso ter gelegenheid van het 75 jaar bestaan van de UNO? 45 minuten zever en verse leugens en hoe goed het gaat in Brazilië en dat terwijl het Pantanal, de Amazone, om nog te zwijgen van het Atlantisch woud in de vlammen opgaat. Droogte en warmte spelen een grote rol maar de criminaliteit van de grootgrondbezitters, boeren die maar geen grond genoeg hebben wordt oogluikend toegestaan door de regering en het ministerie van milieu. Ten andere heeft die minister tijdens een vergadering gezegd: ‘laat ons de bosgronden en de gronden voor landbouw herbekijken terwijl alle aandacht naar het coronavirus gaat’. Ondanks alle tegenpruttelingen van Europa en dreiging het Mercosul akkoord op te blazen wanneer het milieu niet beter beschermd wordt, veegt de braziliaanse regering flink zijn voeten eraan. Wie zal de grote Duitse autoindustrie tegenhouden em de belangen van enkele chemische reuzen? Enkele milieuactivisten? Duitsland, Denemarken, Frankrijk, Italië, Nederland, Noorwegen, Groot-Brittannië en België die heftig reageren tegen de braziliaanse regering wegens de ontbossing van de Amazone kochten vorig jaar voor 6,77 biljoen dollars landbouwproducten in Brazilië of gelijk aan 9,71% van de buitenlandse verkoop. Om de verdere en meer winstgevende verkoop te kunnen realiseren brandt de regering de wouden plat om meer landbouwgrond te creëren Dus als je de Amazone wil redden koop geen braziliaanse producten, geen soja, geen kip, maar helaas ook geen cachaça. Door de grote export wordt het voor de gewone Braziliaan duivels lastig om te leven, overleven. De prijzen van de basisproducten swingen de pan uit en dat terwijl de laatste cijfers aantonen dat de werkloosheid snel stijgt ondanks een verbetering van de economie. 6 miljoen Brazilianen lijden honger, elke dag opnieuw!

In Ceifar, dat sinds maart, zoals alle onderwijsinstellingen gesloten is, blijven we de families steunen met voedselpakketten. Ook konden we reeds twee maal aan 250 families een waardebon van R$ 50 geven, goed voor de aankoop van verse producten, groenten, fruit, zuivel, vlees...

Bert en Wen stellen het goed in hun nieuwe omgeving, Ukkel-Brussel. Tegen dat we volgend jaar komen hebben ze alle leuke plekjes gevonden die we kunnen bezoeken. De straat waar ze wonen is vol met lokale winkeltjes, vis, wijn, bakker... Arthur en Miel hadden een zeer gevarieerde vakantie/school mede dank zij de creativiteit van Nele en Wim. Het werd voor hen de Ardennen in plaats van Frankrijk, zoals zoveel Belgen die eindelijk na vele jaren hun land herontdekten.

Tot zover dan toch wat kleur op het wit papier, we tippen op half april 2021 om naar België te komen. Hopelijk is de lucht dan wat virusvrij em laat nos er allemaal aan werken, draag masker, hou afstand, blijf zoveel mogelijk thuis em was je handen. De laatste tijd zien mijn handen meer alcohol dan mijn mond! Het gaat jullie allen goed em tot...

Abraço.

ALLES WAT JE NOG NIET WIST OVER DE VIRUSSEN IN BRAZILIË EN MEER.

Waarschijnlijk zal Brazilië van alle landen op de wereld het ergst getroffen worden door een reeks van virussen. Naast het coronavirus is het de tijd van het griepvirus die jaarlijks enkele duizenden doden telt. Maar ook het moment dat de tijgermug en andere gevaarlijke muggen, dengue, de mens aanvallen met vele doden. Drie epidemieën tegelijk, dat kan niet goed aflopen. Het gevaarlijkste virus echter, dat je enkel hier in Brazilië vindt, is een arrogante, onkundige en onbekwame president met bijhorende familie. Hoe lang de Brazilianen zijn idiote uitspraken nog zullen dulden weet alleen de Heer hierboven. Uitspraken zoals, waarom sluiten de gouverneurs en burgemeesters de scholen, ik verkies ze terug te openen omdat het virus enkel mensen boven de 60 treft! De ‘loterias’ (kleine winkels waar je de lottoformulieren en dergelijke kan invullen maar ook kleine betalingen doet) moeten open blijven, er is geen enkel gevaar want de loketten zijn afgeschermd met versterkt glas! Terwijl de gouverneurs het belang van het leven boven de economie stellen zegt onze idioot dat de gouverneurs het land willen kapot maken door de winkels, bars en restaurants te sluiten! Terwijl men overal ijvert voor ‘Blijf thuis’, roept hij tegen alle richtlijnen op het huis te verlaten!  Zo wandelende hij doodgemoederd door de straten van Brasilia, liet foto’s nemen met zijn fans. Zoontje lief, Eduardo, schepte een diplomatiek schandaal door te zeggen dat het dictatoriale China de schuld van alles is door alles in de doofpot te willen stoppen, hij vergeleek het met Tsjernobyl van het dictatoriale Rusland. Het antwoord van de Chinese ambassadeur was de vraag of zoontje lief een mentale virus had opgelopen tijdens zijn reis naar USA. Onze idioot gaat in tegen zijn eigen minister van gezondheid, tegen alles specialisten niet allen van Brazilië maar van heel de wereld, tegen de organisatie van de wereldgezondheid en tegen de boodschappen van alle wereldleiders. Terwijl onze Paus Franciscus in het Vaticaan en het hoofd van de Islam in Mekka alle samenkomsten en bedevaarten opschorten ziet onze idioot geen enkele reden waarom de evangelische kerk zijn diensten niet kan verder zetten. Het hoofd van die kerk, biljonair Machedo, is een goede vriend en de evangelische kerk is politiek heel machtig in Brazilië. Je ziet dus met welke problemen Brazilië te kampen heeft. Ondanks de tegenkantingen van het federaal bestuur, onze idioot, kiezen alle gouverneurs en burgemeesters de weg van het leven. Reeds heel vroeg is er het sociale isolement, sluiting van scholen, van shoppingcenter, busstations, bars en restaurants. Ziekenhuizen worden klaargemaakt, ademhalingsmachines worden nu zelfs door autofabrikanten gemaakt, maskers in 3D, enz… de golf moet nog komen, we staan voorlopig nog aan de voet van de berg. De maand april wordt hevig. De vleermuis waarmee alles begon is dodelijker dan Dracula.

Ceifar, Acopamec en zoveel andere instellingen zijn eveneens gesloten. Al deze kinderen en jongeren die in normale situaties reeds in sociale armoede verkeren zijn waarschijnlijk potentiele slachtoffers, samen met hun families. Kinderen die vaak hun enige maaltijd per dag in de instellingen hadden, wat zal erger zijn, coronavirus of honger? Hoe moet je uitleggen dat handen wassen, vele malen per dag, noodzakelijk is als je geen water hebt? In sommige wijken reeds meer dan een maand! Alcoholgel, onbetaalbaar! Contact vermijden als je met 10 in een huisje van 4 op 4 woont! Ik hoop dat deze wijken gespaard blijven van de grote ellende maar ik vrees dat het een slagveld wordt.

Wij hebben ons terug getrokken in het Hannshof, eenmaal om de 10 dagen gaan we even naar Salvador, huis, auto, huis. Om er de ijskast te vullen voor wie daar is maar ook om enkele zaken te regelen via internet, dat kunnen we niet in HH. We komen slechts even buiten om hier in het grootwarenhuis de voorraad voor een week op te slaan. Hier hebben we wel het voordeel dat we volledig geïsoleerd wonen, zo kunnen we in de tuin en zelfs met de honden even op straat gaan wandelen, er is geen kat te zien. Gelukkig heb ik een grote boekenvoorraad, T.V. kijken, maar het nieuws over het virus begint verzadigd te raken. Ik hoef niet elke dag les te krijgen hoe ik mijn handen moet wassen, dat kreeg je toch mee in je opvoeding van kindsaf? Van boeken gesproken, nu alle kinderen en jongeren thuis zijn, zou het geen tijd zijn om hen wat boeken te laten lezen? Tot op heden hier geen zieken, allen buiten Jhonatas werken met de computer vanuit thuis. Ook in België, de kinderen en kleinkinderen blijven gezond. We zien elkaar regelmatig via whatsapp. Hopelijk kan deze pandemie voorbij gaan zonder slachtoffers in familie- en vriendenkring. Ik weet dat het niet eenvoudig is en men met vele vragen zit, als je ’s morgens even hoest of wat droge keel hebt dan vraag je je onmiddellijk af, heb ik het? Een trucje die ik zag, weet niet of het efficiënt is, als je opstaat, adem diep en hou je adem 10 seconden op. Als je in die tijd niet hoest kan je weer een dag verder. Doen!

Op 10 februari trad de rivier Tietê in São Paulo uit zijn oevers. De rivier doorkruist de stad. Jarenlang moest hij lijdzaam toezien hoe allerhande vuil in zijn water werd gesmeten, plastieken flessen, isomo, tot ijskasten enz... De natuur, bij monde van deze rivier had er zijn buik van vol en gooide tonnen vuilnis terug bij de storters ervan. De stad, de voortuintjes werden overspoeld door tonnen petflessen enz... Greta Thunberg ijvert al jaren voor een gezonder en beter klimaat. Vechtster, voortrekster tegen de opwarming van de aarde. Zou het coronavirus geen antwoord zijn op deze problemen, een sterker virus dat de kogelende ogen van Greta voor Thrumpie. Zou het kunnen dat het coronavirus een antwoord is op de klimaatopwarming, een regelaar van de natuur. Tot op heden heb ik nog geen enkele specialist gehoord die me kan zeggen hoe het staat met ons klimaat nu dat bijna alle verkeer, ter lucht, ter zee en op het land stil ligt, nog niet te spreken van de industrie in slaaptoestand. Na enkele maanden moet er toch een verschil, een positieve verbetering zijn?

Hou jullie allen goed, wij komen niet af in juni, waarschijnlijk zal de toestand nog niet opgeklaard zijn, we duimen voor september/oktober.

Graag eindig ik met een fragment van Marcus Aurelius uit ‘De zelfspiegelingen’: “Met dit alles in gedachten moet ge aan niets anders waarde hechten dan aan handelen in overeenstemming met uw eigen natuur en aanvaarden wat de universele natuur u brengt.”

Abraço.

TACARATU 2020

Even weg uit de drukte, wij van Salvador naar het binnenland van Pernambuco, Tacaratu. Een stadje waar je ’s nachts wakker wordt gehouden door een meute honden, waarschijnlijk maar met meer dan drie vechtend voor een been. Waar elke buur een haan heeft die zijn uurwerk heeft verloren want hoe kan het anders dat je elk uur van de nacht aan opstaan denkt. Waar Nossa Senhora da Saude in ere wordt gehouden. De zondag, en niet alleen de zondag luiden niet alleen de klokken van de kerk maar klinkt uit de microfoons van de kerktoren in alle windrichtingen gedurende toch wel een half uur de voor de streek gekende Marialiederen, dezelfde als 30, 40 jaar geleden. Ook kan je de ganse mis volgen op kilometers afstand via hetzelfde systeem. Als atheïst moet je hier niet komen wonen. Toch lijkt de volksdevotie in dat stadje wat verloren te gaan. Op 2 februari is er het grote Mariafeest met de voorafgaande 9 dagen de noveen, gebed en vieringen. Maar het feest wordt de laatste jaren overheerst door de opkomende kermisattracties en avondoptredens van populaire artiesten aangeboden door het stadsbestuur, luid, hard, veel drank, cacacha. De eenvoud en de rust van Santa Maria gaat er helemaal verloren in. We kwamen enkele dagen na het feest aan. De weg er naartoe vol putten, straten vol vuilnis en indringende urinegeur op vele hoeken en kantjes van de stad. Niet voor niets vraagt de pastoor vanop de kansel een terugkeer naar de echte waarden van het feest. Het stadsbestuur besteedt miljoenen aan de rumoerige avondoptredens terwijl de bewoners die hogerop wonen (het stadje ligt in een dalletje) dagen zonder water zitten. Terwijl de toegangswegen er kapot bij liggen. Het leek alsof Gods toorn over het stadje kwam want na het feest was er elke avond licht-en klankspel met een vloedgolf aan regen die noch rijk noch arm spaarde. We zagen de ingestorte zoldering van een villa waar eveneens bijna alle meubelen kapot geregend waren maar ook de liters water die de armere mensen uit hun huizen droegen.

We waren hier al enkele malen, de laatste maal 2 jaar geleden. Het valt op dat de kloof tussen rijk en arm weer groter geworden is, dat is niet alleen hier maar in gans Brazilië. Er is hier geen industrie, enkel wat landbouw, keuterboertjes, en veeteelt als je de geiten die langs de weg en soms plots voor je auto springen meetelt. De rijke kaste zijn de nazaten van de vroegere (en hedendaagse) coronels, politici, advocaten en enkele grootgrondbezitters. De weinigen die er in geslaagd zijn hun weg te vinden door hard te studeren (meestal in een grote stad) vluchten weg en zoeken werk in die grote steden. De armere bevolking heeft geluk als ze werk vindt als huishoudster bij een rijk gezin of een rijke oude dame tegen een belachelijk loon, slavernij bestaat nog in Brazilië. Het binnenland van Brazilië en vooral het noordoosten blijft ondanks de vele rijkdom een derde wereldstreek.

Daar voel ik me even tot rust komen, genieten van de omgeving, het stadje ligt midden in een ‘serra’, een berg (heuvel) keten. ’s Morgens heel mistig, ’s avonds met wolken heel kleurrijk. En vooral ‘je kan er boeken lezen…’ niet zoals Kris de Bruyne zingt in Amsterdam ‘je kan er boeken kopen…). Zo dichtbij en toch zover is Tacaratu.

Abraço