DE 70 VOORBIJ

Is dat bij jullie ook zo, je leeft half en half in quarantaine, je komst slechts buiten wanneer het nodig is, en toch heb je tijd te kort om bijvoorbeeld deze blog aan te vullen. Alhoewel, eerlijk gezegd, ik veel tijd opvul met lezen (steeds drie boeken tegelijk, een in Salvador, een in HH als bedliteratuur en een als dagliteratuur) en noem het een nieuwe verslaving, Netflix.

Ondertussen toch al enkele maanden de 70 voorbij en een kleindochter die al een half jaar oud is. Het kan natuurlijk zijn dat met ouder worden de tijd vlugger gaat, 1/70^ste  is nu eenmaal heel wat minder dan laat ons zeggen 1/10^de. We zagen er echt naar uit om op 25 april mijn verjaardag in België te vieren met dichte familie en enkele vrienden. Helaas blijft die pandemie maar duren en vooral hier in Brazilië lijkt er geen einde aan te komen. Een vierde poging om naar België te komen is nu gepland voor eind september, Het is vooral hopen dat het lukt en alhoewel Brazilië een rode zone is lijkt alles voorlopig een grijze zone. We zitten boven het half miljoen doden en ongeveer 19 miljoen personen die besmet zijn of waren met het virus. De regering, alhoewel met de laatste parlementaire onderzoeken wat in het nauw gedreven, blijft de gevaarlijke situatie ontkennen en steunt nog altijd mensen zonder masker, samenscholingen, en neemt er zelfs aan deel. Hopelijk vallen tijdens de volgende verkiezingen hun valse maskers af die ze al sedert 2019 aanhebben. Het belooft een strijd te worden tussen Bolsonaro en Lula, die terug wat op handen wordt gedragen. Lula, van gedetineerde wegens corruptie naar redder van het vaderland! Ik ben reeds 2x ingeënt met het antivirus Coronavac, Maria en bijna alle kinderen reeds 1x met AstraZeneca. Tegen het Bolsonarovirus bestaat tot op heden geen remedie.

Luiza Maria, half jaar oud. Mijn kleinkind, mijn petekind, gaat lachend door het leven. Nu begonnen met de eerste groenten- en fruitpapjes, fruitsapjes en kokoswater naast de borstvoeding. Na 6 maanden houdt ze van die veranderingen. Als we samen zijn, wil ze samen met ons de maaltijden gebruiken en moet ze iets in haar mondje hebben, brood, wortel, … waarschijnlijk ook om het doorbreken van de eerste tandjes te vergemakkelijken. Ze wordt aanbeden door oma die geen dag, wat zeg ik, geen uur voorbij laat gaan om te zien of te horen hoe het met haar gaat. Deze dagen, tijd van de junifeesten, waren we met de familie in HH. Een verlengd weekend, genietend van elkaar, van de tuin, en vooral wat rust in deze ondanks alles toch hectische wereld.

Arthur en Miel zijn de grote vakantie begonnen met alweer prachtige schoolresultaten. Met ieder in België gaat het goed en ook met onze nationale trots, de voetbalploeg. Nu uitkijken naar vrijdag, tegen Italië. Ik zal spaghetti carbonara maken, hopelijk met Italiaans spek! Aan iedereen in België, geniet van jullie vakantie maar blijft voorzichtig. Hier is het winter, ietwat kouder, 26° en regen. In het zuiden van Brazilië is het -7° met sneeuw.

Abraço en hou jullie gezond.

LUIZA MARIA, prinsesje van mijn hart.

 Vandaag is het 2 februari, Maria Lichtmis, misschien daarom dat ik pas nu Luiza Maria zoals de joodse wet voorschrijft aan het volk toont. Maar het is ook de dag van Iemanja, de moedergod van de zee die voor haar kinderen zorgt. Maar de hoofdreden is wel dat ik simpelweg teveel met Luiza bezig ben dat ik het schrijven was vergeten.

17 december was een dag, avond, van aftellen en rond 21 uur kwam dan het verlossend ‘zapje’ met de boodschap ‘alles goed en wel’. Elke grootouder zal het wellicht beamen, een mooier kleinkind bestaat niet maar het onze is wel buitengewoon! We zijn nu een maand en half verder, slapen, eten, wenen en lachen. En turen naar de schilderijen op de muur. En oma, opa, mama, papa volgen. Maar het liefst neemt ze haar badje, op haar buik lijkt ze een geboren zwemster, de hand van Iemanja zegent haar. Naar het schijnt heb ook ik magische krachten want wanneer ze krampjes heeft word ik gevraagd om even een buikmassage te geven en telkens volgt er een klein bombardement met een verlossende glimlach op haar wezentje. Toeval of magie, wie gaat het zeggen. Een ander voordeel van haar opa te zijn is de tweetalige opvoeding die ze nu al krijgt, ik spreek in het nederlands met haar. Voor Maria is het een mooi geschenk. Arthur en Miel zijn onze kleinzonen in België, meer van ik dan van haar, maar nu een eerste kleindochter binnen de eigen familie in Brazilië is heel anders. Ze is er niet van weg te slaan, tegen de middag gaat ze Luiza een badje geven en helpt wat in het huishouden. s’ Avonds dan terug om Luiza onder te stoppen. Het voordeel is dat Elizabeth en Jhonatas aan de overkant van de straat wonen. De weekends gaan ze met ons mee naar Hannshof, veel frisse lucht en kan ze buiten komen. Met de pandemie is er geen bezoek mogelijk, alleen grootouders, broer, zus...gemaskerd. ’t Zal nog een eindje duren tegen dat Luiza de mensen achter het masker zal leren kennen! Tijdens die donkere van de pandemie is er licht gekomen in onze familie, een nieuw leven dat nieuwe hoop brengt op een betere toekomst. De foto’s hiernaast spreken boekdelen.

Ondertussen worden meer en meer lichten gedoofd in Brazilië. Vandaag werden de nieuwe voorzitters van kamer en senaat gekozen. Volgens Montesquieu’s theorie dient de staat zo ingericht te zijn dat drie machten van elkaar gescheiden zijn en elkaars functioneren bewaken. Het gaat hierbij om de wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechtsprekende macht. Op deze manier zou niet één van deze machten de overhand kunnen krijgen. Het doel van Montesquieu was om tirannie te voorkomen en de vrijheid van de burger te vergroten. De uitvoerende (Bolsonaro) kennen we als rampzalig, en nu is ook de wetgevende in handen van pro-Bolsonaros, Ontbreekt nog de rechtsprekende maar die zal zeker ook nog in Bolsonaros handen vallen bij het kiezen van de te vervangen leden wegens ouderdom. Met ander woorden, we staan aan de vooravond van een onbeschrijfelijke dictatuur die de pers de mond snoert, de nodige fondsen voor onderwijs en gezondheid nog zal verminderen en straffeloos zal blijven. 2 biljoen heeft het Bolsonaro gekost om parlementairen over te halen om op zijn kandidaten te stemmen. Hij, de president, die de corruptie in Brazilië zou beeindigen zal de geschiedenis ingaan als de meest corrupte samen met zijn zonen, met zijn familie. En dat terwijl mensen sterven in de Amazone aan de ingangen van de ziekenhuizen zonder zuurstof. Het gevaarlijkste virus in Brazilië is niet Covid-19 maar heet Bolsonaro. Het SUS, Sistema Único de Sáude, is steeds een voorloper geweest op gebied van vaccinaties. Het land zou een voorbeeld kunnen zijn voor de rest van de wereld. Net als Bolsa Família, de strijd tegen honger en alfabetiseringsprogramma's in Brazilië model stond voor andere landen, kon Brazilië zich ook internationaal onderscheiden door een brede vaccinatiecampagne. Maar deze regering heeft geen wens, competentie of visie voor de toekomst om zo'n campagne te organiseren. Het enige dat Bolsonaro goed kan: militair personeel aanstellen voor elk probleem en elke vacante post. Bevoegdheid? Doet er niet toe. Het grootste dilemma in Brazilië is zonder twijfel niets doen met zijn enorme kansen. Het zou een van de rijkste en mooiste landen ter wereld kunnen zijn. In plaats daarvan wordt het verscheurd door interne conflicten, onrecht, geweld en armoede. De wil om te vernietigen is waarschijnlijk het meest karakteristieke kenmerk van de regering van Bolsonaro. De coronavirus-crisis bevestigt dit nogmaals. Het vernietigt het milieu van Brazilië, de grootste schat van dit land. Het schaadt erkende instellingen zoals Ibama, Instituto Palmares of het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat onder controle staat van complottheoreticus Ernesto Araújo. Het vernietigt ook het leven van duizenden Brazilianen met zijn negatieve beleid tijdens de pandemie. Het verlengt daarmee de crisis. Bolsonaro vernietigt het laatste stukje reputatie dat Brazilië ooit internationaal heeft gehad. Het is in tijden van crisis, zo wordt vaak gezegd, dat iemands ware karakter wordt onthuld. De president en zijn aanhangers onthullen vooral één ding: cynisme.

Abraço.