Is dat bij jullie ook zo, je leeft half en half in quarantaine, je komst slechts buiten wanneer het nodig is, en toch heb je tijd te kort om bijvoorbeeld deze blog aan te vullen. Alhoewel, eerlijk gezegd, ik veel tijd opvul met lezen (steeds drie boeken tegelijk, een in Salvador, een in HH als bedliteratuur en een als dagliteratuur) en noem het een nieuwe verslaving, Netflix.
Ondertussen toch al enkele maanden de 70 voorbij en een kleindochter die
al een half jaar oud is. Het kan natuurlijk zijn dat met ouder worden de tijd vlugger
gaat, 1/70ste is nu eenmaal
heel wat minder dan laat ons zeggen 1/10de. We zagen er echt naar
uit om op 25 april mijn verjaardag in België te vieren met dichte familie en
enkele vrienden. Helaas blijft die pandemie maar duren en vooral hier in Brazilië
lijkt er geen einde aan te komen. Een vierde poging om naar België te komen is
nu gepland voor eind september, Het is vooral hopen dat het lukt en alhoewel
Brazilië een rode zone is lijkt alles voorlopig een grijze zone. We zitten
boven het half miljoen doden en ongeveer 19 miljoen personen die besmet zijn of
waren met het virus. De regering, alhoewel met de laatste parlementaire onderzoeken
wat in het nauw gedreven, blijft de gevaarlijke situatie ontkennen en steunt
nog altijd mensen zonder masker, samenscholingen, en neemt er zelfs aan deel. Hopelijk
vallen tijdens de volgende verkiezingen hun valse maskers af die ze al sedert
2019 aanhebben. Het belooft een strijd te worden tussen Bolsonaro en Lula, die
terug wat op handen wordt gedragen. Lula, van gedetineerde wegens corruptie
naar redder van het vaderland! Ik ben reeds 2x ingeënt met het antivirus
Coronavac, Maria en bijna alle kinderen reeds 1x met AstraZeneca. Tegen het
Bolsonarovirus bestaat tot op heden geen remedie.
Luiza
Maria, half jaar oud. Mijn kleinkind, mijn petekind, gaat lachend door het
leven. Nu begonnen met de eerste groenten- en fruitpapjes, fruitsapjes en kokoswater
naast de borstvoeding. Na 6 maanden houdt ze van die veranderingen. Als we
samen zijn, wil ze samen met ons de maaltijden gebruiken en moet ze iets in haar
mondje hebben, brood, wortel, … waarschijnlijk ook om het doorbreken van de
eerste tandjes te vergemakkelijken. Ze wordt aanbeden door oma die geen dag,
wat zeg ik, geen uur voorbij laat gaan om te zien of te horen hoe het met haar
gaat. Deze dagen, tijd van de junifeesten, waren we met de familie in HH. Een
verlengd weekend, genietend van elkaar, van de tuin, en vooral wat rust in deze
ondanks alles toch hectische wereld.
Arthur
en Miel zijn de grote vakantie begonnen met alweer prachtige schoolresultaten.
Met ieder in België gaat het goed en ook met onze nationale trots, de
voetbalploeg. Nu uitkijken naar vrijdag, tegen Italië. Ik zal spaghetti carbonara maken, hopelijk met Italiaans spek! Aan
iedereen in België, geniet van jullie vakantie maar blijft voorzichtig. Hier is
het winter, ietwat kouder, 26° en regen. In het zuiden van Brazilië is het -7°
met sneeuw.
Nenhum comentário:
Postar um comentário